Kritische vraag

Nadat ik vanochtend via Twitter meldde dat ik definitief had besloten af te zien van de halve marathon morgen in Amsterdam kreeg ik, naast een aantal sympathieke steunbetuigingen (waarvoor dank), van @leotolboom de volgende vraag (waarvoor ook dank ):

[qtweet 4938850040]

In eerste instantie dacht ik dat hij m’n trainingen bedoelde, maar bedacht me later dat hij vroeg waar ik eigenlijk zelf al een paar dagen over pieker: dat het geen fijne gedachte is om twee weken voor de marathon niet in staat te zijn een halve marathon te kunnen lopen. Al was ik de afgelopen paar dagen meer bezig met de duurloop van woensdag, waarvan ik vooraf hoopte dat ik al weer drie uur pijnvrij kon lopen.

De fysiotherapeut zei dinsdag dat ik dit weekend wel weer een aardig stukje zou moeten kunnen lopen. Maar ja, dat was voordat ik woensdag een “beetje” last had. Dus wat mij betreft heeft toen ook het herstel weer een “beetje” opnieuw moeten beginnen.

Dat ik morgen niet meeloop voelt voor mezelf dan ik ook niet dat ik het niet zou kunnen, maar meer de “angst” voor wat als ik het inderdaad niet kan. Dus wat als ik weer pijn aan m’n knie krijg, dan begint het herstellen weer opnieuw en daar zit ik natuurlijk helemaal niet op te wachten.

Ik vind het wel jammer, want ik had hem graag gelopen. Maar het verstand zegt dat ik de komende twee weken beter wat rustiger aan kan doen, en hopen dat in New York “de boel” weer goed (genoeg) is genezen.

Op het moment voelt de knie gelukkig prima, aan die woensdagmiddag verder niets over gehouden. Ook met het hardlopen vanmiddag ging het gelukkig weer prima, totaal nergens last van gehad.

Maar we gaan morgen wel naar Amsterdam, in ieder geval voor Patricia haar 7.5 kilometer en wie weet kom ik nog een paar van m’n nieuwe twitterende/bloggende kennissen tegen