Wat een verschil

Gisteren was ik, omdat ik m’n bestelde medicijnen moest ophalen, lekker op tijd (16:50) thuis. Omdat het nog licht en lekke weer was, meteen de hardloopkleren aan om nog even lekker rondje te gaan lopen. Voelde me goed, beentjes voelde goed, maar van lekkere lopen kwam weinig terecht.

De eerste paar minuten gingen prima, maar eenmaal echt op pad ging het niet zo lekker als dat het over het algemeen gaat. De ademhaling ging moeizaam, en ook de maag leek te protesteren.

Of het door het slaaptekort (slaap al weer anderhalve week beroerd), het weer (lucht was aardig vochtig, de dropjes van die middag, dat het eigenlijk etenstijd in plaats van looptijd was of een combinatie van dat. Geen idee, ben na een half uur (gepland) omgekeerd, en toen ging het gelukkig wel wat beter. Maar was blij dat ik na een uur klaar was.

Vannacht weer redelijk slecht geslapen. Geen idee waarom, maar het zal ongetwijfeld met vakantie/marathon stress te maken hebben. Al schijnt een van de bijwerkingen van m’n nieuwe medicijn ook “slaapstoornissen” te zijn, dus wie weet dat het een het ander versterkt.

Door het slechte slapen, vandaag een wat mindere dag. Wel lekker achter de computer e.e.a. geregeld qua backup en beveiliging van de webserver. Maar de echte zin om verder nog wat doen was ver te zoeken. Ik zat dan ook heel erg te twijfelen of ik nog wel een rondje zou gaan lopen. Na deze twijfel op Twitter te hebben geuit, vonden @leotolboom en @rundude dat ik gewoon lekker moest gaan. En ze hadden eigenlijk gelijk ook.

Dus toch nog maar even de loopkleren aangetrokken voor een kort stevig rondje. Vandaag een keer niet therapeutisch ingewandeld, maar gewoon weer na het oversteken van de “betonweg” meten beginnen te lopen. De eerst 7½ minuut inlopen ging in ieder geval prima.

Daarna tandje er bij om 20 minuten op “Treshold” tempo te lopen (4:30). En ook dat ging lekker, zo lekker dat ik het grootste gedeelte bijna 10 seconden per kilometer sneller liep. Een tijdje terug ging deze training nog een stuk moeizamer, dus het lichaam heeft toch wat opgestoken van die trainingen.

Na de 20 minuten keurig gestopt, en de laatste weer 7½ minuut weer terug-gehobbeld naar het beginpunt. Nog wel even een paar minuten therapeutisch uitgewandeld.

Thuis nog wat voorbereidingen voor de vakantie gedaan, en vanavond verder weinig doen. Morgenochtend nog een duurloopje van maximaal twee uur in de planning. Hoop dat het dan weer net zo lekker gaat als vandaag. “De knie” lijkt in ieder geval goed te gaan, tijdens het lopen denk ik er in ieder geval niet meer aan. En heb eens gelezen dat een blessure over is, als je er niet meer aan denkt.

Dit bericht is geplaatst in NYCM 2009 en getagd, , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Voor uw het formulier verzend:
Human test by Not Captcha