The Prodigy HMH

Inmiddels alweer een week geleden, maar vorige week kwam het er niet van. Dus hier alsnog het verslagje van The Prodigy vorige week maandag in de Heineken Music Hall.

Normaal gesproken ben ik niet zo’n concertganger, maar omdat The Prodigy de enige band is waarvan ik praktisch alle CD’s heb, wilde ik ze toch wel eens een keer live zien. Nadat ik de laatste CD had gekocht, toch eens op zoek gegaan naar de tour data. Begin maart zouden ze wel naar de Melkweg komen, maar dat was natuurlijk lang en breed uitverkocht. Dus pech gehad dacht ik.

Maar bij toeval zag ik een paar maanden later op nu.nl dat ze in november nog naar de Heineken Music Hall zouden komen. De kaartverkoop zou iets later op zaterdag 27 juni via internet zijn. Die ochtend op tijd op, accountje aangemaakt op de ticket verkoopsite en net zolang de pagina verversen tot de voorverkoop van start ging Toen die eenmaal was begonnen was het niet echt snel, maar uiteindelijk toch twee kaartjes bemachtig.

Toen was het nog een paar maanden wachten, maar vorige week eindelijk was dan eindelijk zover. Om 19:00 vertrokken we richting Amsterdam, onderweg nog wel wat rotweer gehad maar heelhuids aangekomen. De auto geparkeerd onder de Arena bij uitgang Zuid, zodat we alleen nog maar het plein hoefden over te steken om bij de HMH te komen.

Daar stonden al aardig wat mensen voor de deur te wachten om door de kaartcontrole te kunnen. Dat zag er erger uit dan het was, want met een kwartiertje waren we binnen en stonden we voor de souvenir verkoop. Nog even getwijfeld of ik nog een t-shirt wilde hebben, maar uiteindelijk niets gekocht. Heb onderhand t-shirts genoeg.

Toen de jassen naar de garderobe gebracht, muntjes gekocht en wat gedronken. Daarna de zaal maar eens in. Ondanks dat we beiden nog nooit in de HMH zijn geweest, was het eigenlijk precies wat ik verwachtte. Een grote zaal met aan beide kanten een bar.

Het voorprogramma was Enter Shikari. Wat ik van te voren op youtube had gezien en gehoord niet echt mijn muziek, maar uiteindelijk bleek het toch wel vermakelijk.

Nadat zij waren uitgespeeld zijn we nog even een rondje gelopen. Uiteindelijk op de tribune gaan zitten, en was het wachten tot The Prodigy zou beginnen. Ondertussen werd het aardig druk in de zaal en op de tribune, en voelde je de spanning stijgen. Slechts een paar minuten later dan gepland, begon het spektakel.

Er werd begonnen met een nummer van het laatste album, en vervolgens een goude oude. Zo ging het eigenlijk de hele avond door, bijna het hele laatste album werd gespeeld met tussendoor de oude bekende. Hoewel het allemaal lekker nummers zijn, hadden ze van mij ook wel wat minder bekende nummers mogen spelen.

De foto’s waren niet zo geweldig, maar vond het filmpje nog wel redelijk. Het gaat uiteindelijk om de muziek

Al was het wel eens lekker om die muziek met een stevige geluidssterkte te mogen aanhoren, met in de verte de poppetjes die het maken. En die goed hun best deden het publiek mee te krijgen. De hele zaal het in ieder geval goed naar hun zin, en die zaal zat/stond helemaal vol. En zelfs Patries, die helemaal geen fan van The Prodigy is, ging helemaal uit haar dak. Ze had van te voren ook niet gedacht dat het zo geweldig zou vinden

Nadat het concert was afgelopen, nog even wat gedronken en liep ik nog een oud collega tegen het lijf. Daar “even” de laatste 7-8 jaar mee doorgenomen en toen maar weer eens richting huis. Bij de garderobe en de parkeerautomaat was het nog wat druk, maar verder verliep de terugreis soepel en waren we rond middernacht weer thuis.