Je spoort niet!

Je spoort niet! Dat kreeg ik te horen dat ik zojuist terug kwam van een lekker rondje hardlopen in de sneeuw. Om de knie wat rust te geven, had ik sinds zaterdag niet meer hardgelopen. Zondagavond had ik zelf nog wat los gemaakt in de knie, en sindsdien heb ik er ook geen last meer van gehad.

Met het oog op het weekend wilde ik nu toch wel eens weten hoe het hardlopen m’n knie zou vergaan. Aanvankelijk had ik gepland om minimaal 40 minuten te gaan, en als het heel erg goed zou voelen misschien nog wel langer. Zo kon ik nog beslissen wat ik komend weekend zal gaan doen.

Als het nou heel goed zou gaan, zou ik misschien zondag alsnog naar de Bruggenloop in Rotterdam kunnen gaan. Maar vandaag had ik bedacht dat als ik de Bruggenloop zou laten schieten, ik zaterdag in Linschoten net zo goed de 10 kilometer kan gaan doen.

Maar eerst vandaag. Eerst druk met andere dingen en daarom pas rond 20:00 de deur uit. Het was inmiddels wel opgehouden met sneeuwen, maar er lag inmiddels wel een best pak. Ik had mezelf wel weer eens goed ingepakt, dikke tight, dikke trui, thermoshirt, handschoenen, muts en voor het eerst de Buff.

Even denken welke route ik qua wind het beste kon nemen, en toen over een maagdelijk wit boerenpad het donker in. Hier en daar kleine duintjes op de weg door de sneeuw die van de weilanden was gewaaid. De voeten zakten hier en daar goed weg.

Na het boerenpad over het fietspad langs de snelweg, ook hier was niet geveegd of gestrooid en lag dus ook een best pak. Het tempo was lekker rustig, maar de hartslag merkbaar hoger dan normaal en ook aan de kuiten was het te merken dat het niet een normaal rondje was.

Bij het tankstation stonden stootten een paar mensen elkaar aan en keken me aan alsof ik gek was Met een big smile vervolgde ik m’n weg. Zou ik 40 minuten lopen, ben ik toch wat eerder gekeerd. Hoewel de knie prima voelde, wilde ik doordat het een wat zwaarder parcours was, geen risico’s nemen en keerde ik daarom na 18 minuten om.

Op de terugweg waren hier en daar m’n voetsporen alweer verdwenen. Aan m’n “oude” voetstappen kon ik nu ook goed zien hoever ik eigenlijk wegzakte. Niet zo verwonderlijk dat het allemaal wat zwaarder aanvoelde

Blijkbaar liep ik aardig constant, want na ongeveer 36 minuten was ik weer terug waar ik was begonnen. Van de knie totaal geen last gehad, en voelt nog steeds prima.

Maar 36 minuten en 6,8 kilometer is nog lang geen 15 en daarom loop ik de Bruggenloop toch maar niet . En dus denk ik er over om zaterdag dan misschien maar naar Linschoten te gaan voor de 10 kilometer. Al mag het dan wel beter weer zijn dan vandaag