Midwinter Marathon Apeldoorn (Asselronde)

Zondag op tijd wakker, met als doel met de trein naar Apeldoorn te gaan voor de Midwinter Marathon. Bij het checken van de verkeersinformatie, bleek echter dat er weer eens ergens een storing was waardoor de reis met de trein een half uur langer zou duren. Daar hadden we geen zin in, en toen de auto maar gepakt. Na ongeveer anderhalf uur in de mist gearriveerd bij Sportpark Orderbos, vanwaar we met een pendelbus naar het centrum van Apeldoorn werden gebracht.

Daar aangekomen, eerst het gratis t-shirt gehaald en toen op zoek naar de rest van de bloggers in Orpheus. Daar was door de marathon organisatie op de eerste verdieping een heuse VIP ruimte geregeld voor de bloggers. Helemaal geweldig, maar wij hadden in eerste instantie de verkeerde ingang waardoor we de rest niet konden vinden.

Ook bij navraag wist niemand waar deze zouden moeten zitten, maar omdat er bekend was dat er bloggers zouden komen waren, kregen wen een pasje en waren we van harte welkom tussen de VIPs Daar zat voor ons niet echt veel bekenden tussen, dus toch maar even verder gezocht.

Plots zag ik aan het einde van de gang wat bekends, en hadden we de groep eindelijk gevonden. Het was een beste groep bloggers bij elkaar. Een aantal hadden we al eerder ontmoet, maar er zaten voor ons ook een hoop nieuwe gezichten bij. Na wat te hebben bijgepraat, even omgekleed en weer meer ouwehoeren.

Toen werd het tijd om ons maar eens richting de start te begeven. Met Kees al afgesproken dat we samen vrij relaxed voor een tijd van 2:15 zouden gaan. Tot de 20 kilometer 5:00 per kilometer, en daarna een beetje doorlopen.

Al vrij snel ging het eigenlijk al iets vlotter dan 5:00 per kilometer, maar we liepen lekker dus vooral doorgaan. Ook kwamen we ook Youri tegen die ook 2:15 wilde lopen en met ons mee wilde lopen.

Ook zonder sneeuw was het een mooi parcours, en al kletsend vlogen de kilometers onder de voeten door. Hier en daar nog wel wat vochtige ondergrond, waardoor mijn voeten wel wat nat werden in de FiveFingers maar daar heb ik verder geen last van gehad. Het parcours was in ieder geval sneeuw en ijsvrij.

Na, volgens mij, zo’n 18 kilometer wilde het bij Youri niet meer zo lekker. Bij Kees en mij daarentegen liep het allemaal prima, en na die 20 kilometer inderdaad een tikje er bij maar niet al te gek. In de verte zagen we Mo nog lopen, maar dat zag er niet zo soepel uit. Vlak voordat wij zouden finishen en hij aan zijn tweede rondje voor de marathon zou beginnen, hebben we hem nog een beetje kunnen aanmoedigen.

Samen met Kees over de Finish

Al na 2:12:04 kwamen we vrolijk over de finish, en zijn dus ruim onder de 2:15 gebleven die we ons als doel hadden gesteld. Heb zelf redelijk relaxed en vooral gezellig gelopen. Benen voelden prima, en ook maandag hadden ze nergens last van.

Bij de finish stond Patries al in het startvak, klaar voor de start van de 8 kilometer. Na een kort praatje en succes-wensen, zijn Kees en ik weer teruggelopen naar Orpheus.

Eerst even wat droge kleren aangetrokken en wat gegeten en gedronken. Bij een nabijgelegen school/sporthal konden we nog even douchen, en toen rap naar de finish om te kijken of Ronald zijn doel zou halen. Helaas heeft hij het niet binnen de drie uur gered, maar 3:05 is even goed een mooie tijd gezien het parcours.

Weer terug in Orpheus stond daar Pieter al, die last had van een val met de fiets die ochtend en daar erg last van had. Ook druppelden inmiddels andere bloggers langzaam binnen. Bij niet iedereen was het even makkelijk gegaan, en sommigen hadden dan ook de marathon ingekort tot de Asselronde.

Inmiddels zou Patricia ook ongeveer over de finish moeten komen, dus ben ik die kant weer even opgelopen om te zien of ik dat nog op de foto of film kon krijgen. Inmiddels was het bij de finish zo druk dat ik haar maar gewoon heb opgewacht bij de uitgang.

Niet veel later hadden we elkaar weer gevonden, en bleek dat ze redelijk lekker had gelopen. Omdat het buiten best wel fris was, weer snel weer terug naar Orpheus voor de warmte.

Na nog wat met iedereen te hebben nagepraat en Patries zich had omgekleed, werd het tijd om weer richting huis te vertrekken. De pendelbus stond alweer klaar, en zo waren we weer vrij vlot bij de auto. Helaas werd onderweg het weer wel wat slechter, waardoor de terugreis wat langer duurde. Uiteindelijk waren we om 19:30 moe maar voldaan thuis.

Het was een lekkere maar lange dag. Het was wat mij betreft allemaal uitstekend georganiseerd; goed parkeren, pendelbussen, sneeuwvrij parcours, niet te druk, genoeg waterposten met dixies, t-shirt en finishfoto’s. Als het lopen zo lekker blijft gaan als nu, moet ik er volgend jaar misschien maar voor de hele marathon gaan.

De VIP ruimte waar we gebruik van mochten maken was natuurlijk helemaal super (zouden ze overal moeten doen ). Leuk een hoop bloggers weer of voor het eerst gezien te hebben.