Langzaam maar zeker

Na maandag voor het eerst sinds weken weer eens te hebben gelopen, voelde de voet dinsdag na een nachtje slapen weer wat beter dan de ochtend er voor. Ook overdag was er weinig aan de hand, maar ‘s avonds na een rondje wandelen voelde het allemaal toch weer wat pijnlijk aan.

Ook woensdag voelde het niet super, en na de wandeling in de lunchpauze deed het weer vervelend zeer. Onder het werk door een beetje de pijnlijke plek gemasseerd en daar knapte het gelukkig weer aardig van op. Voor de zekerheid ‘s avonds maar niet gelopen, en als alternatieve training maar weer op de crosstrainer.

Donderdag wel weer gelopen. Om de de achillespees wat meer rust te geven, had ik bedacht om tijdens het hardlopen weer eens normale schoenen te proberen. Daarom woensdag de lunchwandeling op de LunarGlides gelopen, maar dat was geen succes. Niet zozeer vanwege de pijn die ik had, maar ik stond na afloop nog na te deinen door de demping in die dingen. Als je een tijdje niet meer op “normale” schoenen hebt gelopen, merk je pas goed hoeveel demping er in zit en hoe instabiel je daarin eigenlijk bent.

Omdat de Nike Free 3.0 ook een hak heeft, maar een stuk minder demping heeft dan bijvoorbeeld de LunarGlides, daar dus ‘s avonds op gelopen. De achillespees voelde weer wat beter aan dan maandag, maar ik had niet de indruk dat dit door de schoenen kwam. Hoewel de 3.0 geen tot weinig demping zouden moeten hebben, zakte ik er voor m’n gevoel met iedere stap toch behoorlijk in weg en dat voelde erg irritant.

Daarom zaterdag maar weer gewoon op de FiveFingers, en dat liep gelukkig weer een stuk lekkerder. Hoewel het nog wel wat pijn deed, was het weer beduidend minder dan donderdag en heb ik eindelijk weer eens redelijk lekker gelopen. Naderhand was de voet nog wel pijnlijk, gelukkig wel weer minder dan na donderdag. Bij thuiskomst dan ook meteen het ijs er weer op, en na wat rekken & strekken voelde het al een stuk beter, maar het zeurde toch nog wel een poosje na.

Hopelijk zit er van de week nog meer verbetering in, want hoop vrijdag toch minstens een uurtje redelijk pijnvrij met Dolf Jansen te kunnen lopen. Omdat ik daarna ook weer terug naar Den Oever moet, zou het fijn zijn als ook de pijn na het lopen wegblijft. Dus van de week even aanzien hoe het gaat, en anders kan ik er misschien iemand anders blij mee maken.

Volgens de fysiotherapeut staat er maximaal zes weken voor, en dat zou dus volgende week moeten zijn. Al zat er na de eerste etappe van de Be More Ultra Tour ook vrij veel vocht in, dus misschien dat het dan uiterlijk zes weken na die dag over zou moeten zijn. Het belangrijkste is dat het lopen gelukkig langzaam maar zeker beter gaat, en dat de boel nu eindelijk echt lijkt te genezen.