Richting Hoorn

Na de ProRailRun vorige week zaterdag, voelde het pootje redelijk goed. Overdag af en toe nog wel wat pijntjes, maar meer naweeën dan echte pijn.

Moet er nog wel even aan wennen dat opstaan en weglopen geen pijn meer doet. Ik sta soms ongemerkt eerst op m’n tenen om vervolgens te lopen, met een raar hupje tot gevolg. Zo beperkte ik de pijn, maar is blijkbaar al wel een vaste gewoonte geworden die zich nog lastig laat afleren.

Afgelopen week de lengte van de trainingen uitgebreid naar rondjes van een uur, met soms (erg) voorzichtige tempoversnellingen. Het hardlopen zelf gaat nu vrijwel pijnvrij, na het lopen was het nog wel wat gevoelig maar ook dat wordt steeds minder. Gisteren zelfs voor het eerst ook na het lopen nauwelijks pijn.

De conditie heeft ondanks het dagelijks sporten/bewegen wel een redelijke “knauw” gehad, maar deze lijkt het na de trainingen van afgelopen week toch weer langzaam terug te komen. Maar de vorm van voor de blessure is momenteel nog ver te zoeken, dus voorlopig nog geen toptijden.

Morgen naar de marathon in Hoorn. Helaas niet voor de marathon zelf en ook een halve is momenteel nog te ver. Gelukkig hebben ze er ook een 10 kilometer en dat is inmiddels weer goed te doen. Planning is om net als vorige week lekker te lopen, en we zien wel wat het lichaam wil/kan.

Gisteren alleen een redelijke blaar op/onder m’n hiel opgelopen. Destijds is de blessure ontstaan door het strak doen van de VFF. Bang om ze te strak te doen, zaten ze gisteren blijkbaar toch wat te los met een redelijke blaar tot gevolg. Hopelijk heb ik er morgen in Hoorn niet zoveel last van.