Goofy Challenge: Halve Marathon

Omdat alle informatie schreeuwde “expect signifcant delays“, besloten lekker op tijd die kant op te gaan. Dat betekende met de start rond 5:30 dat we de wekker maar op 1:00 hadden gezet. Rond 2:00 de deur uit, en om 2:30 bijna als eerste al op het start terrein, dat pas om 3:00 een beetje tot leven begon te komen. Maar we waren in ieder geval op tijd, zonder files

Terwijl een DJ lekkere plaatjes draaide, hebben wij maar een bakkie koffie genomen en een bankje gevonden om te wachten. Rond 4:00 werden we verzocht om de tassen in te leveren, en naar de start te gaan. De tassen waren vlot ingeleverd, maar voor dat lopen naar de start mochten we weer een half uur wachten.

Maar iets na 4:30 was het dan eindelijk tijd om die kant op te gaan. Na een wandeling van bijna een kilometer kwamen we aan op een stuk snelweg met rijen dixies en redelijk wat startvakken voor de 27.000 deelnemers van vandaag.

Hoewel ik met mijn opgegeven tijd eigenlijk in het eerste startvak mocht, besloten om gezellig met Patricia in het tweede startvak te wachten. De bedoeling was toch om het lekker rustig aan te doen, en hoe meer mensen er voor de voeten loopt hoe makkelijker dat is

Voor de start een moment stilte, applaus en uiteraard het Amerikaanse volkslied. Toen mochten de rolstoel deelnemers en kon Mickey eindelijk aftellen voor de  start van de eerste groep. Met de nodige vuurwerk mocht die groep vertrekken, en wij zo’n vijf minuten later met wat minder vuurwerk.

Nadat ik afscheid had genomen van Patries, rustig aan op pad voor mijn halve marathon en eerste onderdeel van de Goofy Challenge. Eerst een stukje snelweg en vervolgens om Epcot heen om richting “Magic Kingdom” te lopen. Langs de route stonden veel cheerleaders, bandjes, DJ’s, “gewoon” publiek en Disney personeel (waarvan ik me afvraag of ze er vrijwillig verplicht stonden). Ook kon je onderweg op de foto met sommige Disney figuren. Helaas stonden er geen figuren tussen waar ik mee op de foto wilde. Misschien lagen die nog te slapen, want volgens mij stond nog niet iedereen op z’n plek toen ik passeerde.

Het kasteel

Het “Magic Kingdom” park was ongeveer halverwege. Dat ik daar aankwam was het nog steeds donker, maar er stond al wel genoeg “normaal” publiek. Geweldig om zo in een keer in de drukte te komen, en te worden toegejuicht door zoveel mensen terwijl je richting het kasteel loopt.

Na de srukke Main Street USA, was het in de rest van het park wat rustiger. Uiteindelijk kwamen we uit aan de andere kant van het kasteel, om er vervolgens onder luid getrompetter onder het kasteel door te lopen. Vervolgens nog een stukje park, en via een zijuitgang weer naar buiten richting Epcot.

Inmiddels begon het ook een beetje licht te worden, en konden we wat meer van de omgeving zien. Op een gegeven moment passeerden we de laaste lopers, maar dat had zelfs met wandelen weinig te maken. Vooral de laatste loper waggelde langzaam richting de poort van Magic Kingdom. Maar ja, hij deed het wel. Al vraag ik me af of hij überhaupt is gefinisht.

Voor mij volgde nog een paar stukjes snelweg, met een paar venijnige viaducten waarbij ik toch wel kon merken dat het niet helemaal goed was met de longen. Hoewel ik redelijk rustig omhoog liep, was ik toch wat buiten adem toen ik bovenkwam. De verkoudheid hakte er dus nog wel aardig in.

Na de snelweg, via de parkeerplaats nog een klein (lullig) stukje door Epcot, en vervolgens naar de finish waar het ook weer lekker druk was. Eenmaal over de finish de eerste medaille in ontvangst genomen, en me goed gedaan aan water, muffins, bananen en een blikje cola.

Netto tijd was 1:56:04, dus rustig aan gedaan en onderweg ook de nodige stops om foto’s te maken. Tijd was ook niet echt belangrijk, lekker lopen en genieten was het belangrijkste en dat heb ik gedaan! Wat een geweldige halve marathon, en het mooi was dat ik het zondags dubbel en dwars mocht over doen

Niet van chocola

Nadat ik zo rond 7:45 een lekker plekje in de zon had opgezocht, was het nog even wachten tot Patries over de finish zou komen. Die deed het door het gedoe met haar been allemaal grotendeels wandelend, en kwam uiteindelijk na 3:24:53 blij over de finish.

Nog even nagepraat en toen “snel” richting hotel, dat viel een beetje tegen want inmiddels een aardige file op de parkeerplaats. Dus dat duurde wat langer dan gehoopt.

Eenmaal in het hotel even lekker douchen en daarna de hele middag verrot op bed gelegen. Knapte niet echt op, maar ‘s avonds wel weer goed geslapen en een beetje opgeknapt voor het vervolg van de Goofy Challenge.