Goofy Challenge: Wat vooraf ging

Om er niet één heel lang onoverzichtelijk verhaal van te maken, leek me het makkelijker om drie wat kortere blogjes te maken: deze met de dagen voor het weekend en een eigen verhaaltje voor zowel de halve als de hele marathon. Op Flickr staan inmiddels al wel een paar foto’s, de rest  is nog “onderweg”.

Net een beetje bekomen van oud en nu, mochten we de koffers al pakken voor de vakantie, met als eerste doel van het jaar het een beetje knap uitlopen van de Goofy Challenge. De Goofy Challenge bestaat uit twee wedstrijden in een weekend, zaterdags een halve marathon en zondags een hele marathon. Goofy dus

Door m’n blessures van het afgelopen jaar minder getraind dan ik had gewild, zowel qua kilometers als intensiteit. Ook minder wedstrijden gelopen dan ik had gewild, en dan met name een of meer marathons omdat ik die nog nooit echt knap heb gelopen. Maar wat belangrijker is, is dat ik “heel” de trainingen ben doorgekomen en in ieder geval een paar lange duurlopen heb kunnen doen.

Maandags 3 januari die kant op, en zonder al te veel vertragingen midden in de nacht aangekomen in ons hotel. Al tijdens de vlucht voelde ik de airco al op m’n longen en voelde me dinsdags ook meteen al minder lekker en hoestte ik alweer aardig.

De eerste paar dagen weinig bijzonders gedaan. Woensdag nog een uurtje rustig gelopen, waarbij de de terug naar start Garmin zijn nut heeft bewezen, want anders had het nog wel eens langer dan een uurtje kunnen duren Ondanks dat de verkoudheid wat heviger was geworden, had ik er tijdens het hardlopen niet eens zo heel veel last van.

Donderdag was het tijd om de startnummers en goodybags (verbaastte me dat ze die niet hadden omgedoopt tot Goofybags) op te halen bij de ESPN Wide World of Sports. We waren blijkbaar mooi op tijd, want zowel Patricia als ik hoefden niet te wachten en hadden in een mum van tijd de buit binnen.

De expo was niet zo groot als in New York, maar groot genoeg en gezellig druk en genoeg stands. Naast wat Disney Goofy Challenge gerelateerde souvenirs/kleding te hebben gescoord, verder nog een paar VFF Bikila voor “weinig” weten te scoren.

De buit: twee startnummers, 3 knappe longsleeve shirts, tas en wat folders.

De Bikila’s lopen op zich wel lekker, maar denk dat het meer voor het frissere weer is dan voor het hardlopen. Kreeg er namelijk snel warme voeten in (maar was ook 20 graden ), maar toch een stuk minder weggevoel dan de de Sprints. Dus de Sprints blijven voorlopig nog favoriet, misschien dat de Bikila’s zijn wel comfortabeler qua voering, dus misschien dat ze voor de langere afstanden wel lekkerder zijn.

Ook nog een korte wat intensievere training gedaan (dus meteen op de Bikila’s). Ook nu tijdens het lopen niet zo heel veel last van de verkoudheid, al had ik wel het gevoel dat het al wel een wat zwaardere belasting op de longen was.

Omdat er voor “zaterdagochtend” wegafsluitingen waren, vrijdags de route naar de start/Epcot verkend via de alternatieve route zodat we niet voor verrassingen zouden komen te staan. Daar verder een rondje geslenterd, gegeten en al na een paar uur weer terug naar het hotel om de benen nog een beetje rust te gunnen.

‘s Avonds lekker op tijd gaan slapen omdat we er zaterdag op tijd uit mochten. De verkoudheid was er ook nog niet echt beter op geworden, maar was daardoor wel verrot genoeg om ook vroeg te kunnen slapen. Elk nadeel heeft dan blijkbaar toch een voordeel

Mooi weer